'Op een oude fiets moet je het leren', zeiden ze vroeger. Niemand vond het gek als iemand eens wat uitprobeerde met iemand anders die een stuk ouder was. Maar in het Westen is er weinig over van dat soort volkswijsheden.
Tegenwoordig voelen veel volwassenen zich al onzeker als er een wat groter leeftijdsverschil bestaat tussen hen en andere volwassenen. Kan ik met die persoon wel een relatie en / of seks hebben? Word ik niet uitgelachen of veroordeeld als ik voor zo'n relatie kies?
Leeftijdsverschillen tussen volwassenen vormen tegenwoordig zo'n groot taboe dat iemand zelfs een totaal belachelijke 'halve leeftijd plus zeven-regel' (deel je eigen leeftijd door twee en tel er zeven bij op) heeft verzonnen om te berekenen wat een sociaal verantwoord leeftijdsverschil is. Je moet toch wel erg onzeker zijn over hoe je overkomt als je dat soort regels gaat verzinnen.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over leeftijdsverschillen tussen volwassenen en kinderen/jongeren. In een context waarin kinderen en jongeren tegenwoordig door de meeste volwassenen en vooral door hun eigen ouders gezien worden als 'onschuldig' in de betekenis van seksloos — zie mijn uitleg elders —, bestaat er weinig wijsheid rondom (al of niet intieme) relaties tussen kinderen/jongeren en ouderen.
In andere culturen (zie bijvoorbeeld mijn bespreking van Mead) en in andere historische perioden (zie bijvoorbeeld de discussies in Weeks) waren (al of niet) intieme contacten tussen ouderen en kinderen/jongeren veel vanzelfsprekender.
Maar moderne conservatieven hebben meestal zo weinig historisch gevoel of relativeringsvermogen dat hun reactie altijd neerkomt op "dat was elders, dat was toen, maar we leven hier en nu, en wij beschaafde mensen doen dat soort dingen niet". Wij, beschaafde mensen, voeren liever oorlog, maken liever het milieu kapot, en meer van dat soort zaken, nietwaar?