Alain DE BOTTONDe Botton werd in Zwitserland geboren, maar kreeg zijn educatie in Engeland. Hij studeerde geschiedenis en filosofie, deels Franse filosofie, en is in de praktijk schrijver en spreker.
De Botton bedrijft geen academische filosofie, maar schrijft over onderwerpen die dicht bij het alledaagse leven liggen, zoals seks, kunst, en religie.
Ik ben geen fan van De Botton geworden. Daarvoor zit het boek te vol met vage beweringen en kletsverhalen. Een eerste voorbeeld:
"Despite our best efforts to clean it of its peculiarities, sex will never be either simple or nice in the ways we might like it to be. It is not fundamentally democratic or kind; it is bound up with cruelty, transgression and the desire for subjugation and humiliation. It refuses to sit neatly on top of love, as it should.(...) Sex remains in absurd, and perhaps irreconcilable, conflict with some of our highest commitments and values." [mijn nadruk] (6)
In deze alinea wordt van alles beweerd over seks, maar wat er staat is vaag en niet onderbouwd, het zijn voornamelijk waardeoordelen die veel zeggen over De Botton en weinig over seks. Zoals ook in de volgende alinea:
"The bond of loyalty between a couple is apt to grow stronger with every increase in rudeness. The more horrifying we believe our behaviour would seem to the larger, judgemental society we normally live in, the more we feel as if we are building a paradise of mutual acceptance. Such rudeness makes no sense from an evolutionary–biological point of view; it is only through a psychological lens that being slapped, half strangled, tied to a bed and almost raped starts to feel like a proof of acceptance." [mijn nadruk] (32)
O, dát is waar iedereen op uit is: grofheid, sadomasochistische seks, en hoe grover hoe beter. Wat een geklets. Al die simpele oordelen van de man, het is ongelooflijk.
Hij is ook dubbel over de opvattingen van de evolutionaire psychologie die hij dan weer gebruikt om een punt te scoren en dan weer afkraakt als onwetenschappelijk. Of anders is het wel de psychoanalyse die hij gebruikt om weer eens wat oppervlakkigs te roepen. Zoals in:
"We don’t choose whom we want to sleep with; science and psychoanalysis have by now made it clear that there are hidden forces that make the choice for us long before our conscious mind can have any say in the matter." [mijn nadruk] (74)
We hebben volgens De Botton helemaal niets te zeggen over onze keuzes; die komen onbewust tot stand. Zijn we er dus ook niet verantwoordelijk voor? Weer een kritiekloos oordeel. Diepgang ontbreekt totaal.
Ik had nog nooit iets van De Botton gelezen. Na het lezen van dit boek zal dat ook nooit meer gebeuren.